34 [ أنت المولّه لى لا الذّكر و لّهنى ] أنت المولّه لى لا الذّكر و لّهنى * حاشا لقلبى أن يعلق به ذكرى الذّكر واسطة تحجبك عن نظرى * إذا توشّحه من خاطرى فكرى منابع ديوان الحلاج ، ص 53 ، به نقل از التعرف كلاباذى ، ص 75 . نسخهء ( ك ) ، ص 50 . لغات المولّه : اسم فاعل للوله و آن از ميان رفتن عقل و تحيّر از شدّت وجد است . الذكر : اصطلاحى است كه در كتب صوفيه بسيار از آن سخن گفته‌اند . ذكر ضد نسيان ( فراموشى ) قرآن مىفرمايد : « فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ » « 1 » ذكر زبان ، و مواظبت بر عمل ، ذكر قلب ، و حفظ و طاعت و جزاء و صلوات و بيان و حديث و قرآن و حلم و شرف و عيب و شكر و صلاة جمعه و صلاة عصر . و در اصطلاح : خروج از ميدان غفلت به فضاء مشاهده با غلبه خوف يا زيادت حبّ و گفته‌اند : « ذكر » بساط عارفين و نصاب محبّين و شراب عاشقين است .

--> ( 1 ) . بقره ، آيه 152 ؛ پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم .